Transvalia Şeftali


Transvalia Şeftali

Transvalia Şeftalinin ortalama şartlarda 200-250 gr meyve ağırlığı olup Mersin sahil kesiminde olgunlaşma tarihi, yıllara göre değişmekle birlikte, 22-25 Mayıs arasındadır.Transvalia(Transvalya) Şeftali Akdeniz sahil şeridi için orta erkenci çeşitler arasındadır.Meyve eti sert raf ömrü uzun ve çekirdek etten kolayca ayrılmaktadır.Sahil bölgeri için uygun olan bir çeşittir.Early Down, Florda Star ve Flor red çeşitlerinden bir hafta kadar sonra çiçek açmaktadır. Tastired, Francoise, RichMay ve Rubyrich ile aynı zamanda çiçek açmaktadır. Geç çiçek açması sebebiyle erken donlardan etkilenme riski daha düşüktür. 2010 yılı hava şartları nedeniyle normal zamanından 2 hafta daha geç çiçek açan çeşit, don riskini ortadan kaldırmıştır.Transvalia(Transvalya) Şeftali Akdeniz sahil kesimi için aranan bir çeşittir. Olgunlaşma dönemi itibariyle en önemli ve iyi çeşittir. İyi bakım yapılan bahçelerde ortalama meyve ağırlığı 300 gr seviyesine kadar çıkmaktadır. Ölçülen en gösterişli meyve 399 gr ağırlığa ulaşmıştır. Bu da çeşidin geliştirilebilecek potansiyelini gözler önüne sermektedir. Bu dönem için bölgede kıyası yapılabilecek herhangi bir çeşit bulunmamaktadır.

 

 

Gf677 Anacı

Gf677 anacı şeftali badem melezi bir anaç olup dikim mesafesi sıralar arası 5 metre fidanlar arası 3 metre olacak şekilde dikim yapılabilmektedir.Gf677 anacı kuvvetli bir anaç olup anaç ömrü kısadır.Ürün erken verime oturmaktadır. Kireçli ve kısıtlı sulama şartlarına sahip topraklarda şeftali ve bademler için ideal bir anaçtır. Ağır, taban suyu yüksek, havalanması iyi olmayan toprakları sevmez.Klasik anacın %15-20 i kadar az taç yapmaktadır. Yetiştirici Bilgileri
Üretim Miktarı;

Ülkemiz yaklaşık 400.000 tonluk üretim miktarı ile şeftali üretiminde dünyada 6-7 sıralarda yer almaktadır. Son yıllarda yeni klon anaçlarının da üretimde kullanımı ile şeftali üretiminde artış gözlenmektedir.

Toprak ve İklim İstekleri;

Şeftali ve nektarinlerde ana dal ve gövdeleri – 20ºC’ye kadar dayanmakla birlikte erken ilkbaharda -2,,4 ºC de çiçekler zarar görürler. Genç meyveler çiçeklere göre donlara daha hassastır. Ege, Marmara, Akdeniz ve Güneydoğu Anadolu Bölgelerinde 800 m rakıma kadar olan yerlerde şeftali yetiştirilebilir. Soğuklama istekleri 350-1300 saat arasında değişmektedir. Şeftali yetiştiriciliği için ağır olmayan, drenaj sorunu bulunmayan, kumlu-tınlı, alüvyal, PH’sı 6,5-7,5 arasında olan topraklar en uygun topraklardır.

Anaç Kullanımı;

Şeftali ve nektarinlere bazı çeşitlere ait tohum çöğür anaçları, Nemaguard ve GF-305 gibi nematoda dayanıklı, tohum anaçları kullanılmaktadır. Son yıllarda özellikle namatod sorunu olan ve aktif kireç oranının % 10 ‘un üzerinde olduğu topraklarda GF 677, GF 557, Gadaman, GN -15 ve GN -22 şeftali badem melezi anaçlar kullanılmaktadır. Bu anaçlar kısıtlı sulama koşullarında gelişebildikleri gibi kök ur nematoduna da dayanıklıdır.

Ağır bünyeli topraklarda (su tutma kapasitesi % 70‘in üzerindeki topraklar) şeftali yetiştirilecekse Myrobalan 29-C, Marianna, Saint Julien-A MR.S- 2/5 erik klon anaçları ile erik şeftali melezi Citation klon anacı üzerine aşılı fidanlarla bahçeler tesis edilmelidir. Ancak bazı şeftali çeşitlerinde erikler üzerinde uyuşmazlık görülebilmektedir. Şeftali çöğürleri üzerinde 6x5m, 5x5m, GF 677 ve Gadaman şeftali badem anaçları üzerinde 5x4m, Myrobalan 29 C ve Saint Julien-A anaçları üzerinde 5x3m aralık ve mesafelerinde bahçe tesis edilmelidir.

Terbiye Sistemleri;

Şeftalilerde açık vazo denen goble terbiye sistemi en yaygın olarak uygulanan sistemdir. Bunun dışında V, Y(tatura) ve değişik doruk dallı terbiye sistemleri uygulanmaktadır.